فوتبال گاهی برای رسیدن یک بازیکن به بزرگ ترین فرصت زندگیاش، منتظر برنامهریزی نمیماند. کافی است یک اتفاق از فصل قبل باقی مانده باشد، یک محرومیت از راه برسد و ناگهان بازیکنی که هفتهها روی نیمکت نشسته، خودش را در مرکز یکی از مهمترین مسابقات فصل ببیند.
به گزارش جارچی اخبار به نقل از ایرنا، حالا داستان پارسا جعفری همین است؛ دروازهبانی که در شروع فصل حتی فرصت تجربه یک دقیقه بازی برای تراکتور را هم پیدا نکرد، اما قرار است نخستین حضور رسمیاش با پیراهن این تیم را در یکی از حساسترین مسابقات ممکن تجربه کند؛ آن هم در لیگ نخبگان آسیا و برابر تیمی که نامش با یکی از تلخترین شبهای آسیایی تراکتور گره خورده است.
تراکتور دوشنبه شب در دبی به مصاف شبابالاهلی میرود؛ مسابقهای که برای سرخپوشان تبریزی تنها آغاز یک فصل آسیایی نیست. این بازی از همان ابتدا بار خاطره دارد، خاطره مسابقهای که در فصل گذشته میتوانست مسیر دیگری داشته باشد اما یک کارت قرمز، معادلاتش را تغییر داد.
علیرضا بیرانوند در آن مسابقه پس از خطا روی سردار آزمون از زمین اخراج شد و تراکتور از آن لحظه به بعد با یک بازیکن کمتر ادامه داد. شبابالاهلی هم از این برتری استفاده کرد و در نهایت با سه گل از سد نماینده ایران گذشت و به مرحله بعدی رسید.
حالا یک سال بعد، همان کارت قرمز دوباره به این مسابقه برگشته است؛ البته این بار نه در جریان بازی، بلکه در قالب یک محرومیت.
بیرانوند نمیتواند تراکتور را در ۲ مسابقه ابتدایی فصل جدید لیگ نخبگان همراهی کند و همین مسئله باعث شده نگاهها به سمت پارسا جعفری برگردد؛ دروازهبانی که تا اینجای فصل بیشتر از آنکه در زمین دیده شود، از روی نیمکت، بازیهای تیمش را دنبال کرده است.
شاید هیچکس بهتر از خود جعفری نداند که چنین فرصتی چقدر غیرمنتظره است.
بعد از هفت بازی نیمکت نشینی، حالا یک بازی بزرگ!
او در ابتدای فصل از ذوبآهن به تراکتور آمد و در فصل گذشته یکی از چهرههای قابل اتکا و مهره کلیدی این تیم بود. اما در تراکتور، شرایط تفاوت داشت. حضور بیرانوند باعث شد جعفری برای رسیدن به ترکیب اصلی منتظر بماند و در هفت مسابقه ابتدایی لیگ برتر، حتی فرصت ورود به زمین را پیدا نکند.
جعفری باید بدون آنکه حتی یک بازی رسمی برای تراکتور انجام داده باشد، در یک مسابقه آسیایی دروازه این تیم را برابر شبابالاهلی حفظ کند. همین موضوع شاید مهمترین بخش داستان باشد؛ چون دروازهبانی که هنوز با فضای رسمی مسابقه در تیم جدیدش خو نگرفته، باید مستقیما وارد شبی شود که کوچکترین اشتباه میتواند سرنوشت مسابقه را تغییر دهد.
اما این فشار، روی دیگر ماجرا را هم دارد.
بازیکنان ذخیره معمولا در چنین شرایطی با یک سؤال بزرگ مواجه هستند: آیا واقعا برای روزی که نوبت شان برسد آمادهاند؟
جعفری حالا فرصت دارد پاسخ این سؤال را در مهمترین صحنه ممکن بدهد.
او قرار نیست فقط جای بیرانوند را پر کند. باید ثابت کند که تراکتور در روز غیبت دروازهبان اولش، از نظر روحی و فنی دچار افت نمیشود. برای یک دروازهبان، این تفاوت مهمی است. دروازهبان ذخیرهای که قرار است ۹۰ دقیقه از دروازه تیمش مراقبت کند، باید خیلی زود اعتماد مدافعان را به دست بیاورد؛ بهخصوص در مسابقهای که حریف، مهاجمی مثل سردار آزمون را در اختیار دارد.
آزمون البته خودش بخشی از داستان این مسابقه است.
مهاجمی که بارها از علاقهاش به تراکتور گفته، این بار باید مقابل تیمی قرار بگیرد که برایش صرفا یک نام در فهرست حریفان نیست. این دومین تقابل آزمون با تراکتور در دوران فوتبالش خواهد بود و نخستین رویارویی، خاطرهای فراموشنشدنی برای ۲ طرف به جا گذاشت.
در آن مسابقه، آزمون با فرار پشت مدافعان تراکتور در موقعیتی قرار گرفت که بیرانوند برای متوقف کردن او از دروازه خارج شد و با خطایی که به اخراجش انجامید، جریان مسابقه را تغییر داد.
حالا جالب است که همان بازیکن، همان تیم و همان دروازهبان، هرچند این بار از روی سکو، دوباره در یک قاب قرار گرفتهاند.
آزمون پیش از آن هم مقابل یک تیم ایرانی برای شبابالاهلی درخشیده بود. او در نخستین بازی رسمی خود برای این باشگاه برابر سپاهان به عنوان بازیکن تعویضی وارد زمین شد و تنها یک دقیقه بعد گل تساوی را به ثمر رساند؛ گلی که بازی را به وقتهای اضافه کشاند و در نهایت با پیروزی چهار بر یک تیم اماراتی همراه شد.
به همین دلیل، تراکتور نباید اجازه دهد سابقه آزمون مقابل تیمهای ایرانی به یک امتیاز روانی برای حریف تبدیل شود.
البته فوتبال فقط با خاطرات گذشته بازی نمیشود.
تراکتور به جریان شکست لیگ برتری در لیگ نخبگان
تراکتور فصل جدید را آنقدر قدرتمند آغاز کرده بود که شاید کسی تصور نمیکرد، نخستین لغزشش اینچنین زود و درست پیش از آغاز رقابتهای آسیایی اتفاق بیفتد. پنج پیروزی، یک تساوی و ۱۶ امتیاز در شش هفته ابتدایی، در کنار بسته ماندن دروازه در تمام این مسابقات، از تراکتور تیمی ساخته بود که به سختی میشد نقطه ضعفی در آن پیدا کرد.
اما هفته هفتم همهچیز را کمی متفاوت کرد.
شکست مقابل استقلال خوزستان نه تنها نخستین باخت فصل را به تراکتور تحمیل کرد، بلکه به رکورد شش بازی بدون دریافت گل نیز پایان داد. شاید از دست رفتن سه امتیاز به خودی خود مسئله بزرگی نباشد، اما زمان این شکست اهمیت دارد؛ تراکتور درست در آستانه ورود به آسیا با یک تلنگر مواجه شد.
حالا ارزش مسابقه دبی فقط به سه امتیاز آسیایی محدود نمیشود. تراکتور باید نشان دهد که شکست اخیر توانایی تیم برای حفظ تمرکز را از بین نبرده است.
در واقع، یک تیم مدعی را فقط با تعداد پیروزیهایش نمیسنجند، واکنش آن تیم به نخستین شکست هم بخشی از شخصیتش را نشان میدهد.
تراکتور اگر در دبی بتواند دوباره به همان تیم منسجم هفتههای نخست تبدیل شود، شکست مقابل استقلال خوزستان میتواند خیلی زود به یک اتفاق فرعی تبدیل شود. اما اگر مشکلات همان مسابقه دوباره تکرار شود، آن شکست اهمیت بیشتری پیدا خواهد کرد.
مهرههای نکونام درحال تکمیل
بازیهای فشرده و عدم آماده سازی مناسب بدنی در پیش فصل باعث شده تا تراکتور در همین ابتدای فصل با مشکل مصدومیتها مواجه شود و مهرههای کلیدی خود را یک به یک از دست بدهد.
در این شرایط، بازگشت تیبور هلیلوویچ میتواند برای جواد نکونام اهمیت داشته باشد.
هافبک تراکتور پس از پشت سر گذاشتن مصدومیت زانو، در نیمه دوم دیدار برابر استقلال خوزستان به میدان رفت و حالا میتواند به تدریج دوباره به یکی از گزینههای اصلی خط میانی تبدیل شود. هلیلوویچ از آن دسته بازیکنانی است که حضورش فقط به حفظ توپ محدود نمیشود؛ تحرک، انتقال سریع توپ و اضافه شدن به حمله میتواند به تراکتور در شرایطی که چند مهره تهاجمی خود را در اختیار ندارد، کمک کند.
غیبت مهدی ترابی و مهدی هاشمنژاد، اهمیت این موضوع را بیشتر میکند. تراکتور در چنین شرایطی به بازیکنانی نیاز دارد که بتوانند از خط میانی به حمله اضافه شوند و بخشی از بار هجومی تیم را به دوش بکشند.
با این حال، تمام این معادلات در نهایت به یک نقطه ختم میشود: دروازه.
تراکتور در ۶ هفته نخست به لطف ساختار دفاعی منسجم خود اجازه گل خوردن به هیچ تیمی را نداد. حالا همان تیم باید با دروازهبانی بازی کند که نخستین حضورش برای تراکتور است. این تغییر، شاید در ظاهر یک جابهجایی ساده باشد، اما در عمل میتواند روی اعتماد به نفس کل خط دفاعی تاثیر بگذارد.
جعفری در چنین شبی باید بیشتر از مهار چند شوت موفق عمل کند. او باید به مدافعانش اطمینان بدهد که پشت سرشان کسی ایستاده که میتوانند به او تکیه کنند. اگر این اتفاق رخ دهد، فشار از روی شانههای او برداشته میشود و تراکتور میتواند مسابقه را به همان چیزی تبدیل کند که میخواهد؛ یک رقابت فوتبالی، نه نبردی با خاطرات.
شاید به همین دلیل، مسابقه دبی را باید از ۲ زاویه دید.
برای تراکتور، این یک فرصت برای بازگشت است؛ بازگشت به مسیر پیروزی پس از نخستین شکست فصل و آغاز قدرتمند در آسیا.
برای جعفری اما این مسابقه چیزی فراتر از یک شروع آسیایی است. این همان لحظهای است که یک بازیکن ذخیره میتواند جایگاه خودش را تغییر دهد.
کارت قرمز بیرانوند برای تراکتور یک خاطره تلخ ساخت اما همان محرومیت حالا میتواند نام پارسا جعفری را وارد یکی از مهمترین شبهای فوتبالش کند. باید دید در پایان این شب، دبی برای تراکتور یادآور شکست گذشته خواهد بود یا نخستین قدم برای ساختن یک خاطره تازه.
دیدار تیمهای تراکتور ایران و شباب الاهلی امارات در هفته نخست رقابتهای لیگ نخبگان آسیا از ساعت ۱۹:۳۰ در استادیوم الرشید دبی برگزار میشود.